Przygotowanie konia na transport długodystansowy — przewodnik welfare

Największa dźwignia na wynik transportu to nawodnienie. Zacznij podawać elektrolity i smaczną wodę 48 godzin przed załadunkiem — nie tylko w dzień podróży. Namocz porcje siana i zaoferuj dwa wiadra wody o kontrastujących smakach (jedno zwykłe, jedno z odrobiną soku jabłkowego lub soli), aby koń sam się nawadniał. Koń, który przybywa do celu wciąż chcąc pić, to koń, który dobrze zniósł podróż.

Pomiń ciężkie zboża lub koncentraty w 24 godzinach przed załadunkiem. Motoryka jelit spada podczas transportu, a wysokowęglowodanowa pasza zwiększa ryzyko kolki. Małe, częste posiłki siana utrzymują układ pokarmowy w ruchu bez przeciążenia. Wielu kierowców długodystansowych, w tym nasi, ma z tego powodu na pokładzie miks lucerny z tymotką.

Nie ma jednej prawidłowej odpowiedzi. Konie zaznajomione z ochraniaczami transportowymi — poprawnie założone, dobrze dopasowane, nie ocierające — korzystają z nich na nierównych odcinkach drogi. Konie panikujące lub kopiące przy nowych ochraniaczach powinny podróżować bez nich lub w dobrze dopasowanych bandażach stajennych. Najgorszy wynik to koń, który zrzuca ochraniacz w połowie podróży i stoi na nim przez 6 godzin.

Nasi kierowcy pytają przy załadunku, czy Twój koń jest przyzwyczajony do ochraniaczy i jakiej marki. Jeśli odpowiedź brzmi „nie", zalecamy pozostawienie nóg gołych przez pierwsze 20 minut, obserwowanie i dodanie ochrony tylko, jeśli koń jest stabilny, a warunki drogowe to uzasadniają.

Przepisy UE wymagają co najmniej 1-godzinnego odpoczynku co 8 godzin transportu, a wielu przewoźników — w tym HORSETRANS — zatrzymuje się co 4-5 godzin niezależnie. Kierowca oferuje siano i wodę na każdym przystanku, sprawdza konia wzrokowo przez kamerę kabiny i fizycznie przez drzwi boczne i rusza dopiero, gdy koń jest spokojny i je lub pije.

Nie pakuj ogromnych ilości wody dla kierowcy — konie piją więcej z domowego wiadra niż z jakiegokolwiek obcego. Sztuka polega na przywiezieniu 2-3 litrów wody z Twojej domowej stajni w znanym wiadrze i uzupełnianiu jej wodą transportową w trakcie podróży.

Koń, który przybywa i natychmiast je i pije, jest niemal na pewno w porządku. Koń, który stoi bez ruchu, ignoruje siano, poci się mimo chłodnej temperatury lub ma rozdęte nozdrza dłużej niż 15 minut, potrzebuje uwagi weterynarza, nawet jeśli wygląda „tylko na zmęczonego". Nasi kierowcy monitorują rozładunek i zostają na miejscu 10-15 minut przed odjazdem, aby przekazanie obejmowało stan konia, nie tylko sprzęt.

Biegunka po długim transporcie jest częsta — normalna w pierwszych 24 godzinach, niepokojąca potem. Jeśli transportujesz konia bezpośrednio na zawody, staraj się przyjechać co najmniej 24 godziny przed pierwszą konkurencją, aby jelita i mięśnie się zresetowały.